دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

تو در کنار من بشینی؟..... محال بود

هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

پرواز چشم های تو محتاج بال بود

سیب درخت بی ثمر آرزوی من

یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

حالا شکست وای صدای وصال بود

شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

اما نه با خیال تو بودم حلال بود

به كه بايد دل بست؟
به كه شايد دل بست؟
سينه ها جاي محبت، همه از كينه پر است
هيچكس نيست كه فرياد پر از مهر تو را
گرم، پاسخ گويد
نيست يك تن كه در اين راه غم آلوده عمر
قدمي، راه محبت پويد
***
خط پيشاني هر جمع، خط تنهائيست
همه گلچين گل امروزند
در نگاه من و تو حسرت بي فردائيست
***
به كه بايد دل بست ؟
به كه شايد دل بست ؟
نقش هر خنده كه بر روي لبي ميشكفد
نقشه يي شيطانيست
در نگاهي كه تو را وسوسه عشق دهد
حيله پنهانيست
***
زير لب زمزمه شادي مردم برخاست
هر كجا مرد توانائي بر خاك نشست
پرچم فتح بر افرازد در خاطر خلق
هر زمان بر رخ تو هاله زند گرد شكست
به كه بايد دل بست؟
به كه شايد دل بست؟
***
خنده ها ميشكفد بر لبها
تا كه اشكي شكفد بر سر مژگان كسي
همه بر درد كسان مينگرند
ليك دستي نبرند از پي درمان كسي
***
از وفا نام مبر، آنكه وفاخوست، كجاست ؟
ريشه عشق، فسرد
واژه دوست، گريخت
سخن از دوست مگو، عشق كجا ؟ دوست كجاست ؟

***

دست گرمي كه زمهر
بفشارد دستت
در همه شهر مجوي
گل اگر در دل باغ
بر تو لبخند زند
بنگرش، ليك مبوي
لب گرمي كه ز عشق
ننشيند بلبت
به همه عمر، مخواه
سخني كز سر راز
زده در جانت چنگ
به لبت نيز، مگو
***
چاه هم با من و تو بيگانه است
ني صد بند برون آيد از آن، راز تو را فاش كند
درد دل گر بسر چاه كني
خنده ها بر غم تو دختر مهتاب زند
گر شبي از سر غم آه كني
***
درد اگر سينه شكافد، نفسي بانگ مزن
درد خود را به دل چاه مگو
استخوان تو اگر آب كند آتش غم
آب شو، « آه » مگو
***
ديده بر دوز بدين بام بلند
مهر و مه را بنگر
سكه زرد و سپيدي كه به سقف فلك است
سكه نيرنگ است
سكه اي بهر فريب من و تست
سكه صد رنگ است
***
ما همه كودك خرديم و همين زال فلك
با چنين سكه زرد
و همين سكه سيمين سپيد
ميفريبد ما را
هر زمان ديده ام اين گنبد خضراي بلند
گفته ام با دل خويش
مزرع سبز فلك ديدم و بس نيرنگش
نتوانم كه گريزم نفسي از چنگش
آسمان با من و ما بيگانه
زن و فرزند و در و بام و هوا بيگانه
 خويش در راه نفاق 
 دوست در كار فريب 
 آشنا بيگانه
***
شاخه عشق، شكست
آهوي مهر، گريخت
تار پيوند، گسست
به كه بايد دل بست ؟
به كه شايد دل بست ؟

^{خلقت من در جهان یک وصلۀ ناجور بود} 

خیلی دیر رسیدی ای دوست

هفت تا کفن پوسوندم
پیرهن سیاه تنت کن 

من فقط یه استخونم 

                               ببین چی کردی با من                                

 فکر کن فقط یه لحظه

نذار دیگه بیشتر از این تنم تو گور بلرزه 

ازت یه خواهشی دارم زیر طابوتم و نگیر

وقتی که رفتم زیر خاک قبر منو بقل نگیر

 حالا دیگه راحته راحتی هر کاری که میخوای بکن

                          منو به کی فروختی مفت                         

 برو واسه همون بمیر

فقط تا هفت روز سیاه تنت کن

شبای جمعه یادی از ما کن

                   عشقی که بردی باشه حلالت                   

عمری که بردی باشه حرومت

فقط بدون روز قیامت جلوی راه تو رو میگیرم

تقاص این عمری که از دست رفته رو ازت میگیرم

مطمئن باش و برو ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت به من و سادگیم خندیدی

به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود

و خیالم میگفت

تا ابد مال تو بود

تو برو

برو تا راحت تر تکه های دلم را آرام سر هم بند زنم

لالا لالا نخواب سودی نداره

همون بهتر که بشماری ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه

که ماه غصش نشه تنها بیداره

لالا لالا نخواب میدونه جنگه

دست هر کی میبینی یه تفنگه

یه عمره دور چشماش گشتم اما

نفهمیدم که اون چشما چه رنگه

لالا لالا نخواب زندونه دنیا

سر ناسازگاری داره با ما

بشین بازم دعا کن واسه اونکه

ما رو اینجا گذاشت تنهای تنها

لالا لالا نخواب اون راه دوره

خدا میدونه که حالش چجوره

توی خلوت میگم اینجا کسی نیست

خداییش که دلم خیلی صبوره

لالا لالا نخواب تیرست چراغم

مثل آتشفشان می مونه داغم

بجونه گلدونا کم غصه ای نیست

هزار شب شد نیومد باز سراغم

لالا لالا نخواب خواب که دوا نیست

دل دیوونه داشتن که خطا نیست

میگن دست از سرش بردار . نمی شه

آخه عاشق شدن که دست ما نیست

لالا لالا نخواب تنها میمونم

کمک کن قدر چشماتو بدونم

چرا چشمات پر خشم عزیزم؟

مگه من مثل اون نامهربونم

لالا لالا نخواب ماهو نگاه کن

من اسپندو میارم تو دعا کن

بگو برگرده پیش ما بمونه

کتاب حافظو بردار و وا کن

لالا لالا نخواب سرما تو راهه

همیشه عمر خوشبختی کوتاهه

میگن با یه فرشته اونو دیدن

دروغه جون دریا اشتباهه

لالا لالا نخواب تلخ جدایی

کمر خم میشه زیر بی وفایی

تو بیدار باش همه تو خواب نازن

برای کی بخونم پس لالایی

لالا لالا نخواب تنهایی زرده

اگه طولانی شه مثل یه درده

اگه چشم انتظار باشی که هیچی

دروغ میگی به دل که برمیگرده

لالا لالا نخواب اشکت زلاله

مثل بارون پای نخل وصاله

من و تو هم شب و هم قلبو کشتیم

ولی اون چی چقدر اون بی خیاله

لالا لالا نخواب دنیا خسیسه

واسه کم آدمی خوب می نویسه

یکی لبهاش تو خوابم غرق خندست

یکی چشماش تو خوابم خیسه خیسه

لالا لالا نخواب عاشق یه سیبه

همیشه سرخ و تبدارو غریبه

تا اون بالاست رسیدست اما تنهاست

پایینم که بیافته بی نصیبه

لالا لالا نخواب اینجا سیاهی

پر اما تو تنگه قصه ماهی

اونی که ماها رو بیدار نگه داشت

الهی خواب باشه حالا الهی

لالا لالا نخواب تا اون بخوابه

بشین اینقدر تا که خورشید بتابه

زمونی که یقین کردم بیدار شد

بخواب با یاد عکسی که تو قابه

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

  آنها که از دور نگاه ميکنند مي گويند:" تو چه کم داري؟"هيچ!!!"

قلم به روی کاغذ و
              یه عالمه دلواپسی
                               ستاره ها ی آسمون
                                              شدن پناه بی کسیم
                                                      قطره ی اشک آسمون
                                                       لحظه ی پر غم غروب
                                                         قاصدک خسته زراه
                                                         حسرت و آه ِ انتظار
                                                 غصه های یواشکی
                                     دلخوشیای الکی
                 دعاهای بی ثمر و
شبای تار و بی کسی
تو خلوت چشای من
             بارون و سردی نفس
                              گلدون خالی از گل و
                                                          حقیقت تلخ قفس
                                                       پرنده  های شب زده 
                                                    حیرون و مات من شدن
                                                        به دنبال روشنی اند
                                                           تودنیای سیاه من
                                                اشکم امونم نمیده
                            دلم داره جون می کنه
             تو حسرت نبودنت

می خواد امشب بمیره

چیه دلم گرفتی..؟؟

 واسه چی داری گریه میکنی..؟؟

چیه دلم شکستی..؟؟

واسه کی داری گریه میکنی..؟؟

چیه دلم غریبی..؟؟

چی دیدی داری گریه میکنی..؟؟

میگی گذاشته رفته..؟؟

اونی که مثل نفس تو بود..!!

میگی دلتو رو شکسته...؟؟

اونی که همه ی کس تو بود..!!

میگی دیدی نمونده..؟؟

پای همه ی حرفای که زده بود..!!

دل من میدونم داری دیونه میشی..!!

اما باز بیخیالش..

دل من میدونم داری ویرونه میشی..!!

اما باز بیخیالش..

بابا بیخیالش....!!!!!!!!!